Castellum

Pip Utton is een briljant acteur en heeft naam gemaakt met biografische one-man toneelstukken. Messcherp fileert hij persoonlijkheden van befaamde, vaak controversiële figuren. Mocht u Utton in de wandelgangen tegenkomen dan ziet u een vriendelijk en voorkomend man. Maar niet veel later staat hij in het Engelstalige 'Adolf' te schreeuwen en tieren als de Führer zelf. "Bloedlink, maar meesterlijk theater", schreef de Volkskrant. We zijn in de bunker van de Führer in Berlijn anno 1945. Hitler gaat tekeer tegen zijn generaals, die zijn oorlog hebben verloren. In een paranoïde tirade legt hij de anatomie van het fascisme bloot. Dan verlaten we aan de hand van Utton de bunker en staan we in een doodgewone pub, anno 2010. Een man staat aan de bar en draaft door over de toestand in de wereld: de losse immigratieregels, de liberale asielwetgeving, al die zwarten op straat, de moslims, de Joden en Palestijnen, noem maar op. Kortom, hebben we iets geleerd van de geschiedenis?

de Volkskrant:
"De Hitler van Pip Utton lijkt, op het taalverschil na, angstaanjagend veel op de echte. Er giert een beklemmende elektriciteit door de zaal. Het is niet vreemd dat deze man, die zo slim van vertrouwelijk zacht naar buldergeluid glijdt, zijn gehoor in de macht kan krijgen. Door feiten en opvattingen sluw te mengen en eindeloos te herhalen maakt hij zijn onzin geloofwaardig. Na een uurtje duizelt het. Pip Utton heeft een knal van jewelste uitgedeeld. Bloedlink, maar meesterlijk theater."